จังหวัดขอนแก่น

เมื่อ พ.ศ. 2332 เพี้ยเมืองแพน บ้านชีโหล่นแห่งเมืองท่งอัน (อำเภอสุวรรณภูมิ จังหวัดร้อยเอ็ด ในปัจจุบัน) พร้อมกับพรรคพวกประมาณ 300 คน ได้มาตั้งบ้านเมืองขึ้นที่บ้านบึงบอน (บ้านเมืองเก่า จังหวัดขอนแก่น ในปัจจุบัน) ตามประวัตศาสตร์เดิม ไม่ได้เป็นการหักล้าง ถางป่า สร้างเมืองใหม่ แต่ปรากฎว่า เป็นเมืองที่เคยมีอยู่แต่ร้างไป เหตุที่ทราบเพราะว่า มีการขุดค้นพบโบราณวัตถุและศิลปะวัตถุสมัยก่อน พ.ศ. 2332 อยู่หลายแห่ง เช่น กู่ปรงค์เจดีย์ และพระพุทธรูปหิน ต่อมาเพี้ยเมืองแพน ในรัชกาลของพระบาทสมเด็จ พระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ได้รับบรรดาศักดิ์เป็นพระนครศรีบริรักษ์ ดูแล เมืองขอนแก่น

จังหวัดขอนแก่น ปรากฏหลักฐานทางด้านประวัติศาสตร์ และมนุษยวิทยา ว่าอาณาเขต จังหวัดขอนแก่นเคยเป็นดินแดนที่มีผู้คนอาศัยตั้งบ้านเรือนอยู่เจริญรุ่งเรือง มีอารยธรรม สูงส่งมาก่อนสมัยประวัติศาสตร ์และคาบเกี่ยวกับสมัยประวัติศาสตร์ ทำให้ขอนแก่นเป็น เมืองที่มีมรดกทางวัฒนธรรมของชนชาติโบราณมากมาย

จังหวัดขอนแก่น เป็นเมืองที่มีมรดกทางวัฒนธรรมของชนชาติโบราณ ดังปรากฏร่องรอย ให้เห็นอยู่ในปัจจุบัน เช่น ภาพเขียนสีที่ถ้ำฝ่ามือแดง อำเภอภูเวียง เมืองโบราณสมัยทวาราวดี ที่อำเภอชุมแพ เสมาหินที่เมืองชัยวาน อำเภอมัญจาคีรี และ ศาสนสถานสมัยขอม ที่ อำเภอเปือยน้อย จัดเป็นปราสาทหินที่มีขนาดใหญ่ที่สุด ที่พบในจังหวัดขอนแก่น และอยู่ใน สภาพสมบูรณ์มาก
ปัจจุบัน ขอนแก่นเป็นจังหวัดที่มีศักยภาพทางการท่องเที่ยว ทั้งทางธรรมชาติ และ โบราณสถาน เป็นศูนย์กลางทางการศึกษาคือ เป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยขอนแก่น ครอบคลุมพื้นที่กว่า 10,886 ตารางกิโลเมตร มีประชากรประมาณ 1.75 ล้านคน มีสถานที่ท่องเที่ยวทางโบราณคดีและธรรมชาติมากมายเช่น อุทยานแห่งชาติภูเวียง บึงแก่นนคร เขื่อนอุบลรัตน์ พระธาตุขามแก่น กู่ประภาชัย อุทยานแห่งชาติภูเก้า-ภูพานคำ พระธาตุกู่ทอง และ อุทยานแห่งชาติภูผาม่าน

การเดินทาง